Mahmut Yesari,Ömer Seyfettin’in hikâyeleri için şöyle söyler:“Ondan evvel küçük hikâye tatsız, yavan bir şeydi.Edebiyat -ı Cedidecilerin küçük hikâyeleri lisan itibarıyla cıvık,kozmopolit, mevzu noktainazardan da daha toy,çocukçaydı.”

Ömer Seyfettin’den birçok öykü okudum.Bu kitabındaki öyküleri ağırlıklı olarak “milli değerlerin halka yansıtılması,hatırlatılması ve bu hatırlatmanın neden yapıldığı” temelinde incelemeye çalışacağım.Yazarın tarihi konu edinen öyküleri zaten kitabın içeriğini oluşturur; dolayısıyla “Yeni Lisan”dan,cocukluk temasından,tebessüm ettiren Ömer Seyfettin’den pek bahsetmeyeceğim.

Ömer Seyfettin,Balkanlar’ın acısını yaşamış ve  Osmanlı’nın adım adım,an be an yıkılışını gözlemlemiş,hissetmiş ve bunun üzerine fedakârlıkla ilgili ve insanların cesaretini taze tutmak için milli değerlerin topluma güç olması adına konusunu tarihten alan hikâyeler yazmıştır. Milli değerleri ve vatan sevgisini üst seviyeye çıkarma hedefi olan bu öykülerde,geçmişin destansı kahramanlıkları yer alır.Bu kitaptaki bazı hikayeler kurgusunu ve konusunu destanlardan da almıştır. Başını Vermeyen Şehit hikayesi, Peçevi Tarihi’nde yer alan destanın unsurlarından yararlanmıştır.Bu hikâyelerin kahramanları,yazarın kurgusuyla birleşince ideal,vatan sevgisi barındıran,örnek alınacak kişilere dönüşür.Türk halkının kendine olan güvenini,motivasyonunu yerine getirme amacı bulunan bu hikâyelere,anlatıcısı her açıdan örnek sayılacak özelliklere sahip Ferman hikâyesi örnek verilebilir. Kahramanlık,Ömer Seyfettin’in tarih konulu hikâyelerinde en çok işlenen temadır.Bu doğrultuda yazılan hikâyesinde de babası haksız yere idam edilmiş Tosun Bey,cesareti ve hızlı yapısıyla kahramandır. Aynı zamanda devletin kendisi için aldığı karara da boynu kıldan incedir;onu büyüten baba yadigarının “ devlet ve padişahın için canını ver” sözünü yerine getirir.

Milli bilinci küçük bir çocuğun gözünden ise “Bir Çocuk: Aleko” hikâyesinde aktarır.Milli kimliğin değerini,en zor şartlarda bile kimliğini haykırmanın değerini aktaran hikâye,vatan için kendini feda etmeyi,kaçıp gidebilecekken düşman karargâhını yok etme amacıyla girilen fedakarlığı anlatır.Küçücük bir bedende taşınan dev bir milli bilincin hikâyesidir.Ali,Rumlar içinde kimliğini saklar ve Rumların verdiği bir mektubu İngiliz paşasına götürmekle görevlendirilir ve Ali bu görevi milleti için gerçeklestirir,milletine hizmet eder;Cephede Türk paşasına mektubu götürür. Ardından kendini Rum gibi gösterip tekrar düşman tarafına geçer ve düşmanın yaptığı hain planı, düşman karargahında canı pahasına bozar.

Teselli hikâyesinde devlete ve millete bağlılık  aktarılırken,devletin de yönetimindeki kişilere adil oluşu anlatılır.

Tarihi konulu hikâyelerde,yazar geçmişin başarısını, gücünü hatırlatır,olaylar genellikle Osmanlı’nın parlak döneminde geçer.Buradaki amaç ataya saygı ile eskiden yaşayan kahramanların millet bilincinde yaptıkları fedakârlıkları hatırlatmakla duyguları perçinlemek ve tükenmekte olan ülke nefesine soluk katmak ve inancın dirilmesini sağlamaktır.Kitapta yer alan Kütük hikayesi de bu bilinçle yazılmış diğer bir hikaye olup yine kahraman bir karaktere sahiptir;  düşmanın mert ve cesur olanını seven Arslan Bey, düşman ordusundan kaçanlara aman vermeyen bir yapıya sahiptir.Hikaye düşmandan kaçmanın alçaklığına değinirken,askeri bir zeka sayesinde savaşta geçen bir olayı anlatır.Bir başka askeri başarıya ve bu başarının nedenlerine dikkat çeken Vire hikâyesi yine ana karakterinin stratejiyi iyi yapması,cesaret göstermesi,koşulları iyi tanımasıyla ve değerlendirmesiyle kahraman bir yapıdadır.Vire,Balkanlarda geçer.Topuz,kitabın bir başka hikâyesidir ve bir elçi üzerinden Türk onur ve gururunu anlatır.Zekânın kazandığı, savaşmadan stratejinin kazandığı,cesaretin en üst seviyede olduğu hikâyelerdir.Türklük duygusunu yüceltirken Türk’ün zekasıyla yapabileceklerinin yeri geldi mi nasıl korkutucu,sarsıcı ve şaşırtıcı olduğunu işler.

Hürriyet Gecesi hikâyesi kitaptaki diğer hikâyelere göre soyut bir dille yazılmıştır ve felsefe izleri barındırır.Yazar sorar; “ Meşrutiyetle hürriyeti alkışlayanlar,kutlayanlar, yarın ne yapcak?” aydın kesime bir yandan eleştiri de bulunur.Manayı bulmadan coşkuya kapılanlara bir eleştiride bulunur.

Çerçeve hikâye tekniği ile yazılan Kaç Yerinden? hikayesinde içinde bulunulan durum romantize edilir ve içinde bulunulan 1. Dünya Savaşı yılları ile tezatlığı aktarılır.Asıl kahramanlığın cephede bulunmak olduğu öne çıkarılır.Kahramanlar şiirlerde anlatılanlar değil,cephede olanlar,gazi olanlar,şehit olanlardır.

Forsa hikayesinde bayrak sevgisi ve bayrağa saygı işlenir. Aynı ölçüde  vatan sevgisi de hikâyede merkezdedir.

Şehitlik makamını irdeleyen Başını Vermeyen Şehit hikâyesi,savaşan halka güç vermek,şehitlik makamının önemini vurgulamak ve milli duyguları yüceltmek amacı taşır.Pembe İncili Kaftan devlet ve millet için bir fedakârlık yapılıyorsa bunun karşılıksız olması görüşünü yansıtır. Devletten her zaman alınmayacağını biraz da devlete verilmesi gerektiği düşüncesini irdeler. İdeal,fedakâr, kendini milletine adamış bir başka karakter de Doğan Bey’dir ve Büyücü hikayesinde karşımıza çıkar. Bilim adamı olan Doğan Bey,kendini bileme adayıp dış dünyadan kendini soyutlamıştır vebilim ile milletine fedakarlık içinde hizmet eder.

Ömer Seyfettin’in askeri dehayı, vatan sevgisini ve mutlak fedakârlığı merkezine alan tarihi hikâyeleri, çökmekte olan bir imparatorluğun küllerinden milli bir bilinç uyandırma çabasını derinlemesine gözler önüne serer.

 

 

Yazarlarımızın üretimden sonraki aşamada yaşadıklarına acı bir selam veren bir bölümde, Mahmut Yesari’nin bir ara roman karakteri olduğu bu roman,dedikodunun etkilediği hayatları anlatır.

Milli Edebiyat ve Cumhuriyet Dönemi akımlarında mekânlar İstanbul dışına çıkar,Üvey Ana da bu ayrıntıyı barındırır.Diyalog ağırlıklı romanda,inkılapların halka yansıması da vardır.

Ömer Seyfettin’in tavsiyesi ile Aka Gündüz adını tercih eden yazarın asıl adı Enis Avni’dir.Milli Edebiyat’ın sade dil anlayışının öncülerindendir.Ömer Seyfettin’in açtığı yol sadece dilde değildir;konuların ve karakterlerin halk arasından seçilmesi,her kesimden karakterin edebiyatta yer alması da açtığı bu yolda yer alan ayrıntılardır.Üvey Ana bu özelliklerin tümünü taşır.

Tüm iyi niyetli çabalara rağmen dedikodu ve kötü niyet neticesinde oluşan yanlış anlaşılma, önyargı,şüphe ve kıskançlık gibi sebeplerle,son pişmanlığın fayda etmeyeceği olayların yaşandığı hüzünlü bir romandır.

Türk mürebbiye kavramıyla,çocukların Türk mürebbiyelere emanet edilmesiyle,yurtdışında Türk işletme ve mağazalarının bulunması ve Türk köylüsünün cahil,pis olduğuna dair düşüncelere antitez oluşturmasıyla Türkçülük düşüncesinden izler taşır.

Yazar,romanlarında toplumun her kesimine yer verir.Yıllar öncesine ait kadının sıkıntılarının hala geçerli olması acıdır.

Yazar,“üvey ana“ kavramını romanlarında sıkça kullanır.Üvey ana bazen vicdanlı,bazen bunun tersidir.Bu romanda üvey ana Lale;fedakâr,iyi kalplidir.Emin Bey’in kızı Bibi’ye iyi bir annelik yaptığı gibi,Emin Bey ve kızının sağlığı için birçok fedakârlıkta bulunur.Fakat Lale’nin köylü oluşu,eve bir mürebbiye olarak girip zengin Emin Bey’le evlenmesi,kızın verem teşhisini kocasının sağlığını düşündüğü için saklaması ve kendi kendine onu iyileştirme çabası;bu çabayla birlikte gizli saklı birtakım planlar yapıp uygulaması dedikoduların ateşini yükseltir.İfira derecesine yükseldiğinde,ölen kardeşi Gül’ün yerine koyduğu Bibi ve kocası ondan süphelenirler.

Art arda gelişen olaylarla bu şüphe artar ve Lale için artık iftiranın,kıskançlığın,şüphenin sonucunu yaşamak kalır.Bibi’ye ve kızına düşkün olan Emin Bey için harcadığı tüm çabalar,özellikle Emin Bey tarafından çevrenin ektisiyle yanlış anlaşılır.Ayrıca Lale’yi büyüten,onu kız enstitüsünde okutan Lobut Ağabey ve neredeyse tüm kişiler onu suçlar.Oysa Lale’nin evlilik kararında en etkin şey,baba ve kızın sağlıklarını korumaktır.Lakin bu iyi niyetin karşılığı, dedikodulardan doğan şüphenin yaptırdığı şeyler olur.

Emin Bey şüphenin etkisiyle hareket ederek mutlu olan aileyi kendi elleriyle mahvederken,kızı Bibi her daim üvey annesi için ikilemdedir.Gerçek elbette gün yüzüne çıkar lakin artık her şey için çok geçtir.

ALINTILAR

Geriye bakarsanız ilerideki yolu kaybedersiniz.

Bir tutam ağu gibi yuvarlak dünyanın en anlaşılmayan tarafı hayattır.

 

 

Grekçe hariç yaşayan tüm Avrupa dillerinden daha eski olan Türkçenin ayrıntılı ve yalın anlatımını barındıran bu kitap; dilin tarihsel olaylarla paralel gelişimini aktarırken dil bilimi ve Türkçe ile ilgili birçok değerli bilgiye kaynaklık eder.

Dört bölümden oluşan kitap; sade bir üslupla Türkçenin dünya dilleri arasındaki yerini,tarihi gelişimini, ses ve biçim özelliklerini, Fonatik,fonoloji ve gramer yapısını, Türkçenin kollarını ve yayılma alanlarını, Türkçenin çeşitli kollarını kullanan nüfusları işler. Türk dilinin özelliklerini ayrıntılarla ele alan kitapta,Türk dilinin tarihi gelişiminde dönemler ve eserler anlatırken kitap genel olarak öz bir anlatım benimsenmiştir. Türk dilinin tüm konularını barındırmasına rağmen hacim olarak ince olan kitap, dil bilimcilerden ziyade konuyu merak eden herkese hitap etmektedir.

Özellikle kavram kargaşası yaşanan “ölçünlü dil “ (yazı dili) , lehçe, ağız, resmi dil  gibi terimler açıklığa kavuşturulur.

Yazılı metinlerden önceki süreçlere de değinilen kitapta; Türkçe – Sümerce ilişkisi İlk Türkçe dönemi olarak , Saka Türkçesi, yazılı metinlerden önceki dönemde İlk Türkçe ve Ana Türkçe dönemleri kapsamlı biçimde incelenir .Eski Türkçenin ilk dönemini oluşturan Köktürk yazılı metinlerindeki harfler, Köktürk yazısı ve özellikleri incelenir. Bilge Kağan, Köl Tigin ,Tunyukuk Bengü Taşları incelenir. Ayrıca Köktürklerden kalan diğer anıt ve yazıtlar da kitapta yer alır. Türklerin İslamiyet’i kabulünden sonraki ilk İslami eserler de mercek altına alınır.

Türkçenin iki yazı diline ayrılması ve Oğuz ağzına dayalı ikinci bir yazı dilinin oluşmasına neden olan tarihi olaylar aktarılırken bu durumun dile yansıması irdelenir.

Osmanlı’nın son döneminde geçen romanda,döneme ait birçok ayrıntı aktarılır. Yayınevi kitabın orijinalinde olan çizimlere yer vermiştir.Dönemin sosyal hayatı, giyim kuşamı, yeme içme alışkanlığı ve İstanbul’un sokakları yansıtılırken evlere kabul edilen hizmetçilerin profili de aktarır.Hizmetçileri evlere gönderen ve  aracı olan kolcuların gerçek yüzlerini, niyetlerini yansıtan roman dönemin bazı hizmetçilerine eleştirel bir gözle bakar. Romanın dili çok eğlencelidir. Özellikle romanda yalıda yaşayan ailenin hayatının anlatıldığı bölümler ve genel olarak roman tebessüm ederek okunur. İş yapmayan ,ahlaki değerlere uygun davranmayan hizmetçilerden bıkan Hoca Sâlime Hanım, hanımefendisi için İstanbul konaklarına hizmetçi bulan Kolcu Kadın Hatice Hanım’ın kapısını çalar.Hizmetçi aranan yalıdaki erkeklerin hiçbiri evli değildir. Kocası sürgünde olan Nihal kolcu kadın aracılığıyla  yalıya girer ve artık yalı eskisi gibi değildir.Bir dönemi kıyafetleriyle,adetleriyle, gezinti yerleriyle, yalı ve kenar mahalle yaşantısıyla yansıtan roman, içindeki karakterlerin özellikleri ile de eğlencelidir.

Ahmet Rıfkı şair, romancı ve araştırmacıdır; özellikle Bektaşilik alanında araştırmaları bulunur. İkinci Meşrutiyet’in ardından mizahi şiirler ve yazılar kaleme alır, İkinci Meşrutiyet’in ilanı sonrasında Bektaşilik, mizah ve siyaset gibi birbirinden farklı alanlarda çalışmalar yapar.

Bir kadının annesine yazdığı hayali bir mektup üzerine kurulu olan bu kitap,bir anlamda içinde derin bir hesaplaşma barındırır.Bu kitaptan bahsetmeden önce, yıllar evvel okuduğum Çöl Çiçeği kitabından biraz bahsedeceğim.Çöl Çiçeği otobiyografik bir eserdir ve kadın sünnetine karşı küresel bir farkındalık yaratmıştır.Waris, Somalili bir ailenin kızıdır; küçük yaşta sünnet edilir ve yine çocuk yaşta evlendirilmek istenir.Waris,kendi hayatını kurabilmek için doğduğu topraktan kaçar ve dünyaca ünlü bir model olur.Anneme Mektup kitabı ise Waris’in ünlü olduktan sonraki hayatında annesi ile hesaplaşmasını barındır.Aynı zamanda Çöl Çiçeği’nde anlattığı olayın travmasını da aktarır.Annesini geleneksel yönünü anlamaya çalışırken ve onu özlerken bir yanda da kızgınlığını dillendirir.Kadın sünnetinin bir anne kız ilişkisini nasıl zedelediği gözler önüne serilirken,aktivist yazar bu durumun psikolojiye yansımasını ele alır.Kitapta en çok, zamanında kaçmasına yardım eden annesine duyduğu sevgi vardır.Kendi geleneklerini reddettiğini düşünen annesinin yüzüne söyledikleri ve söyleyemedikleri,ona duyduğu sevgiyle yazdığı bu uzun mektupta bulunur.Bu mektubu,annesini Viyana’da son gördüğü günlerden birkaç ay sonra Güney Afrika’daki “sığınağı” olarak nitelendirdiği evinde yazar.Annesi ile son görüşmesi fırtınalı geçen Waris,mektubunun ilk satırlarında gelenek ile yeni olanın çatışmasını hayli acı biçimde aktarır.Beş deve karşılığında yaşlı bir adamla evlendirilmekten kaçan Waris kendi Afrika’sının bir kadınıyken;annesi,adetleri ve eski usulleriyle yaşayan,geleneğe bağlı Afrika’nın bir başka kadınıdır.Mektubun alt metninde hep bu çatışma yer alır.Olanlar,söylenenler, söylenemeyenler  ve sonucu belirleyen etkenler hep bu çatışmadan doğar.Annesi Waris’in giyim kuşamı da dahil olmak üzere köklerinden kopmuş olmasıyla itham ederken oysa Waris Somalili olmaktan gurur duymaktadır.Annenin geleneklerine bağlı oluşu,Waris’in ise gericilikle ve kadının yeri hakkındaki mücadelesi ,düşünceleri  var olan çatışmayı sürekli alevler.

Kitap aynı zamanda bir arayışı barındırır:“Nereye aitim,kök salabilecek miyim?”soruları bu arayışın temeliyken;soruların yanıtlarını bulan güçlü bir kadın satırlarda yer alır.

Aktivist olan yazarın Afrika için yaptıkları ve düşünceleri de kitap boyunca aktarılır. Özellikle Afrika için;kendi kendine üreten ve var olan, bunu kendine güvenen gençlerle yapacak olan ve dış yardımlardan ziyade kendi kendini yönetebilen bir düzenin kurulması gerektiği görüşünü  benimser.

Waris’in annesine yazdıkları yaşanan bir olaya, aralarında geçen bir konuşmaya ve anılara paralel olarak ilerler.

Kitap,annesinin kalbini tekrar kazanmak için çabalayan bunu yaparken birbirini bağışlamayı isteyen bir kadının hem anne kız ilişkisindeki emeklerini hem de Afrika’nın geleneklerine ,kadınlarını küçümseyen anlayışına,kıtanın sorunlarına karşı verdiği mücadeleyi anlatır.

Kitabın sonunda ek olarak Waris Dirie’nin 2004 yılında toplantılarda yaptığı konuşmalar yer alır.

ALINTI

Kaderinle yüzleşmemek demek onu elden çıkartmak demektir.

Siyasetin ve savaşların insan yaşamı üzerindeki etkisi oldukça fazladır.Rusya’nın da her ülke ve her millet gibi tarihinde kırılma noktaları vardır.Rus çarlığı,Rus İmparatorluğu Kırım Savaşı, 1853 – 1856 Osmanlıya yenilgisi ve bu yenilginin  ardından gelen 1917 Ekim Devrimi: Bolşevik İhtilali,ardından Sovyetler Birliği’nin kuruluşu,2.Dünya Savaşı,ardından iç savaş ve Sovyetler Birliği’nin dağılışı. Roman,tüm bu aşamaların aslında bir ailenin belli bir zaman/tarih diziliminden sonra kendi yapılarına yansımasını işler.Aynı zamanda romanda aile üyelerinin birbirlerini yargıladıkları tüm özelliklerinin aslında bir sonraki kuşağa aktarılması ya da kendi kuşağı içerisinde kendilerinin sınandıkları durumlar olarak ortaya çıkar.Sürgün,yerinden edilip nereye gitse yer edinemeyenler,kaçış,geride öylece bırakılanlar,unutulmaya terk edilenler,unutulamayanlar, göç ve bir ailenin büyük sırları tarihsel olaylar gerçekliğinde bir kurgu da işlenir.Bir aile üzerinden anlatılan hikâye,aslında birçok ailenin göçteki acı tarihini de aktarır.Bir aile ve iki milletin kaderi hüzünlü bir biçimde roman boyunca anlatılır. Kimlik konusunda bazı karakterler inançlarıyla, kökleriyle kendilerini belli bir yere konumlandıramazken, isimleri bile kendilerine hitaplarda yerleşik değil, değişkendir.

Kitabın her bölümünün fonunda gerçek bir tarih ve ayrı bir hüzün bulunur.

Zaten tarihin acı yaşanmışlıkları varken bir de bu duruma koskoca bir aile sırrı eklenir. Bu sır öyle bir sırdır ki;saklayanları da kendilerinden saklanılanları da yakar kavurur.

Romanın her karakteri yabancılaşmış,kırgın ve kırıktır.Ayrılığa neden arayanlar, göçün ve ayrılığın anlamını soranlar,bunlardan dolayı acı duyanlar,yaşattıklarıyla sınananlar,köklendiği yere hasret çekip nereye gitse gurbette kalanlar,gittikleri yerde tutunmaya çalışanlar,geçmişe takılıp kalanlar,âşıklar…

Kırım Türkleri’nin çektiği sıkıntı,zulüm ve işkence tarihsel zeminde işlenir.

Romanın belli bir bölümünden sonra Genç Cumhuriyet’in İstanbul yaşantısının aktarıldığı yerler etkileyicidir.

ALINTILAR

Dünya bu kadar mı acımasızdı?Aşk denilen saf,temiz,tatlı heyecanı bu kadar mı kıskanıyordu?

Herkesin yalnızlığı yaşama biçimi farklıdır bu evrende. Kimi denize bakar,onun maviliğinde kaybolmaya çalışır.Kimi,insanları izler,hikâyeler yazar.Kimi de geçmişine takılıp kalır.

 

İnsanlık tarihini en güzel anlatan, elimizde tuttuğumuz nesneler ve onların yüzlerce yıllık evrimidir. Nesneler,insanların nasıl yaşadığına dair bir nevi birer belgedir.Okuduğum kitap nesnelerle ilgili.Maddi kültür antropolojisi olan kitap,nesnelerin hangi amaçla,ilk ne zaman kullanıldığının yanı sıra ve daha ağırlıklı olarak zaman içindeki değişimlerini,bu nesneler ile insan davranışlarını ele alır.Kitapta bahsedilen nesnelerin çoğu gündelik hayatımızın tam içindeki nesnelerdir.Nesnelerin günümüzde kullanılma ile geçmişte kullanılma amaçlarındaki farklılıkları içeren bilgiler hayli şaşırtıcıdır.Toplumsal değişimlerle nesneler arasındaki paralelliğe de dikkat çeken kitap,edebi bir anlatıma sahipken nesnenin salt icat edildiği tarihi odakta tutmaz,nesne-insan etkileşimini de yansıtır.Kitap içinde,yazımın başında belirttiğim gibi antropoloji varken sosyoloji, tarih hatta insan psikolojisi de yer alır.Bazen de insanın,medeniyetin gelişimi ile nesnelerin gelişimine şahit olunur.Binlerce yıl öncesinden günümüze dek uzanan birçok nesneyi mercek altına alan kitap,nesnelerin bazen nasıl bir ihtiyacı karşıladıklarını,bazen sınıf farkını ortaya koymak için nasıl kullanıldıklarını,bazen tamamen işlevi için bazen de işlevi dışında nasıl ve neden kullanıldıklarını aktarır.Günümüzde ihtiyaçken tarihte süs olan ya da günümüzde süsken tarihtey ihtiyaç olan nesneler,uygarlıkların ve dünyanın adeta benliği olarak ele alınır.Dinlerin nesnelere sirayeti,insanlığın başlangıcından beri var olan deyimlerin ve bir hadisenin çıkışına ön ayak olan nesneler,aynı nesnenin uygarlıklara göre farklı amaçlarla kullanılması kitapta yer alırken,bazı nesnelerin etimolojisi de bulunur.Tarihteki büyük vakalarda kendilerinden esinlenilmesi,bugünkü haline ya da kullanımına ulaşmak için nesnelerin katettiği mesafeler ,nesnelerin ilk halinden günümüzdeki haline dek nasıl biçim değiştirdiği ya da hiç biçim değiştirmeden günümüze gelişi,bir nesnenin bir başka nesneyi tetiklemesi ile oluşması ya da oluşturulması kitaptaki ayrıntılardandır.

Anlatılan bir nesnenin bölümü bittiğinde yazarın nesne için bir dileği,bir cümlesi ya da bir son sözü bulunur.Kitapta yazan bilgilerin kaynağını kitapta yer alan bir cümle ile aktaracağım:“Zira bilirsiniz tarihin kulağı vardır.En mahrem bilgiler bile bir yolunu bulup günümüze ulaşır.”Varlığı milattan öncesine dayanan, günümüzde kullandığımız nesnelerin tarihini her dönemdeki işlevselliği ile okumak,nesnelerin tarihte rastlanan ilk kayıtları ile karşılaşmak,konu olan nesnelere beyitlerde rastlamak çok keyifliydi. Bahsedilen her nesne, Osmanlı’daki yeri,varlığı için ayrıca anlatılır.